Dat wordt de titel van mijn verslag en presentatie. Met nog 6 officiële dagen te gaan begint de tijd echt te dringen. En dan komt het niet goed uit dat afgelopen week van alles mis ging. Maandag was ik er helemaal klaar voor om de laatste metingen te doen, maar ik kon Chris en Jack pas ’s middags bereiken, dus dat was alvast een valse start. Terwijl Chris de opstelling van een andere robot aan het verbouwen was om goede muscle models te maken, hebben Jack en ik mijn controller op onze robot geïmplementeerd, maar ergens in de 350 regels code ging er iets fout, waardoor we geen resultaten hadden. De rest van de week was Jack naar Polen, dus had ik alleen nog Chris als proefpersoon. Dinsdag had Chris de andere robot weer aan de praat, maar om de een of andere reden kregen we niet dezelfde signalen door op beide computers, dus verdergaan had geen zin. Om 8pm wist Chris wat het probleem was; hij zou Daisy vragen dit de volgende dag op te lossen. Maar woensdag was Chris de sleutel van het lab vergeten en konden we dus niet bij de robot. Ik ben maar met het verslag ‘begonnen’ (had al een klein deel, maar dat moest helemaal herschreven worden), wat best vermoeiend is 8 uur lang achter elkaar. Donderdag is Chris nog 4 uur bezig geweest om beide computers dezelfde signalen uit te laten sturen, maar het probleem was wat ingewikkelder dan hij had verwacht. Kortom, weer niets gemeten, wel verder kunnen gaan met het verslag. Vrijdag heb ik ’s ochtend nog het verslag kunnen doen, maar ’s middags hebben we eindelijk mijn controller kunnen testen. En hij werkte redelijk goed, maar doordat Chris’ triceps op het randje van het wel/niet bewegen van zijn arm zat, bewoog zijn arm met schokken die steeds groter werden naar mate de tijd vorderde. Maar gelukkig werkt de controller, al kan ik ondertussen een heel hoofdstuk aan future work gaan besteden.

Doordat ik deze week voor mijn doen erg druk ben geweest met de opdracht (dagen van boven de 9 uur, das hier niet echt gebruikelijk), heb ik eigenlijk niet veel mee gemaakt buiten de stage. Om de verloren tijd in te halen en nog op tijd een presentatie in elkaar te kunnen zetten, zal ik helaas dit weekend thuis door moeten werken. Niet echt het einde zoals ik gehoopt had. Maar aan de andere kant regent het hier nog steeds, dus ik was toch niet zomaar op de fiets gestapt. En om al de vragen met betrekking tot regen, storm en de overstromingen in de UK voor te zijn: het water zit hier nog steeds in de rivier, dus ik hoef nog niet naar de uni te zwemmen.

Cheers!